Wnioskodawcy proponują zmianę ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa aby umożliwić Agencji Nieruchomości Rolnych wspieranie działań, które mają pomóc byłym pracownikom przedsiębiorstw gospodarki rolnej. Do reprezentowania wnioskodawców upoważniamy posła Stanisław STECA.

 USTAWA
z dnia………………………… 2009 r.

o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi skarbu państwa

Art. 1

W ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz.U. 2007 nr 231, poz. 1700 z późniejszymi zmianami), wprowadza się następujące zmiany:

W art. 6 ust. 1, dodaje się pkt. 8 i 9, w brzmieniu:

„8) wspierania działań mających na celu pomoc byłym pracownikom państwowych przedsiębiorstw gospodarki rolnej i członkom ich rodzin w przezwyciężaniu wykluczenia społecznego, a w szczególności wspieranie przedsięwzięć zwiększających samodzielność oraz podnoszących kwalifikacje i wykształcenie,

9) uporządkowania w zakresie własności i stanu technicznego zasobu mieszkaniowego byłych państwowych przedsiębiorstw gospodarki rolnej.”

Art. 2

Ustawa wchodzi w życie w ciągu  14 dni od daty ogłoszenia.

UZASADNIENIE

Od kilku lat znane są problemy środowiska byłych pracowników Państwowych Gospodarstw Rolnych. Mimo, że likwidacja pgr-ów miała miejsce przed rokiem 1995, to następstwa niedobrych decyzji Państwa do dziś skutkują dramatami znaczącej części środowiska i utrwalają obszary obywateli drugiej kategorii. Nieprzerwanie postępuje pauperyzacja  regres cywilizacyjny i kulturowy, a co najgorsze - pojawiło się zjawisko dziedziczenia biedy i wykluczenia społecznego. Dotychczas nie wprowadzono systemowego rozwiązania dotyczącego transferu środowiska byłych pracowników pgr-ów do innych obszarów aktywności zawodowej, mimo że byli grupą porównywalną, a nawet nieco większą od pracowników kopalń węgla kamiennego. Naturalne procesy rozwijającej się gospodarki wolnorynkowej nie tylko nie doprowadziły do absorpcji byłych pracowników pgr, ale wręcz potęgowały ich problemy, bo posiadane umiejętności w nowych warunkach okazały się zupełnie nieprzydatne.

Żaden podmiot nie prowadzi odpowiedniej statystyki, ale według szacunków Związku Byłych Pracowników PGR nie mniej niż 100.000-130.000 osób, byłych pracowników pgr i członków ich rodzin znajduje się w obszarze wykluczenia społecznego. Zjawisko to występuje we wszystkich rejonach, gdzie funkcjonowały PGR-y, przy czym największa skala ma miejsce województwach: Warmińsko-Mazurskim, w Zachodniopomorskim, Lubuskim i Wielkopolskim. Byli pracownicy pgr z uwagi na rozproszenie, niski poziom wykształcenia, wysoką stopę bezrobocia i zubożenie nie są w stanie sami sobie pomóc. Nawet potężna pula środków w funduszach unijnych przeznaczona na wyrównywanie szans i walkę ze zjawiskiem wykluczenia bez pomocy finansowej, w postaci zabezpieczenia środków na "udział własny", a przede wszystkim opracowania i poprowadzenia odpowiednich programów, realnie nie trafi nigdy do tej grupy. Innym ważnym obszarem koniecznej ingerencji państwa są byłe mieszkania zakładowe. W pierwszych latach funkcjonowania AWRSP dokonała wielu sprzedaży - niekiedy z naruszeniem prawa, a często bez elementarnej logiki. Zdarzały się, np. sprzedaże budynków "po obrysie", bez dróg koniecznych, zbiorników bezodpływowych na ścieki, itp. Państwo i samorządy majątkiem tym się nie zajmują, a właściciele mieszkań nie mając tytułu prawnego do tych urządzeń mają rozliczne kłopoty. Bardzo poważna liczba mieszkań pozostała w majątku oddanym w wieloletnie dzierżawy i dziś po wielu latach zaniechania bieżących remontów przestają nadawać się do użytkowania, ciągle pozostając w zasobie Skarbu Państwa. Wiele rodzin zajmuje lokale w obiektach zabytkowych, które mogłyby znaleźć nabywców, gdyby były wolne od lokatorów. Wiele mieszkań i całych budynków sprzedano, w złym stanie technicznym, powodując pułapki dla nabywców, którzy pozostając bez pracy nie są w stanie doprowadzić ich do należytej kondycji. W Sejmie V Kadencji Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi w ramach prac nad nowelizacją ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami Skarbu Państwa, przyjęła jednomyślnie dezyderat numer X do Prezesa Rady Ministrów, który zawierał wypracowany kompromis odnośnie finansowania opisanych celów. Skrócenie kadencji Sejmu przerwało dokończenie tych prac. W obecnej kadencji Sejmu, udało się wprowadzić w życie "Program Pomocy Środowiskom Popegeerowskim", który de facto może służyć jedynie naprawie błędów popełnionych przy sprzedaży nieruchomości i to tylko wtedy, gdy ich właścicielem jest samorząd lub spółdzielnia mieszkaniowa. Program ten to krok w dobrym kierunku tyle, że jest on skierowany do podmiotów znajdujących się w relatywnie lepszej sytuacji. Przy obecnie obowiązujących przepisach prawa wiele więcej nie da się jednak zrobić.

Dlatego wnioskodawcy proponują zmianę ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa aby umożliwić Agencji Nieruchomości Rolnych wspieranie działań, które mają pomóc byłym pracownikom przedsiębiorstw gospodarki rolnej.

Skutki finansowe projektu ustawy szacowane na ok. 100 mln zł rocznie winny być pokryte ze wzrostu cen ze sprzedaży użytków rolnych będących w dyspozycji Agencji Nieruchomości Rolnych.

Przedłożony projekt ustawy nie był poddany konsultacjom społecznym w rozumieniu art. 34 ust 3 Regulaminu Sejmu RP.

Przedmiot projektowanej regulacji nie jest sprzeczny z prawem Unii Europejskiej.